endespain-flag
GreekItalian
Εκτύπωση
PDF

Εχθροί και παθολογία

Όπως όλοι οι οργανισμοί στο φυτικό και ζωικό βασίλειο έτσι και το σαλιγκάρι πρέπει να αντιμετωπίσει πολλούς και ποικίλους εχθρούς για την επιβίωση του.
Οι ίδιοι εχθροί-θηρευτές συναντιούνται εκτός απο το φυσικό περιβάλλον και στις ελεγχόμενες παραγωγές σαλιγκαριών(εκτροφεία) τους οποίους η SALIPAP κατάφερε να εξαλείψει. Οι κύριοι εχθροί του σαλιγκαριού διαχωρίζονται στις παρακάτω κατηγορίες:

ΘΗΛΑΣΤΙΚΑ: Αρουραίος, κουνάβι, νυφίτσα, ποντίκι, σκαντζόχοιρος, αγριογούρουνο, αλεπού
1234
       

                                                                         

 

ΠΤΗΝΑ:Γεράκι, γλάρος, ερωδιός, καρακάξα, κοράκι, κότσυφας, κουκουβάγια, πέρδικα, τσίχλα, χήνα, πάπια, φασιανός, κότα
5678



ΕΡΠΕΤΑ:Σαμιαμίδι, σαύρα, φίδια, χελώνα
9101112


ΑΜΦΙΒΙΑ:Σαλαμάνδρα, βάτραχος
1314


ΕΝΤΟΜΑ:Σαρανταποδαρούσα, πυγολαμπίδα, αράχνη, μυρμήγκι, σκαθάρια, Ψαλίδες
15161718



ΠΑΡΑΣΙΤΑ:

  1. Έλμινθες:
    1. Nηματώδη(Aspersae Angiostoma,Phasmarhabditis Hermaphroditae, Appendiculatum Alloionema)
    2. Τρηματώδη
    3. Κεστώδη(Tenia)
  2. Ακάρεα (Riccardoella Limacum)
    19202122


ΜΥΚΗΤΕΣ:
Fusarium, Verticillium, Aspergillus
232425






ΒΑΚΤΗΡΙΑ:
Salmonella, Pseudomonas
2627




ΑΛΛΟΙ ΕΧΘΡΟΙ….

Α) Λασπώδες έδαφος
Το σαλιγκάρι εγκλωβίζεται και πεθαίνει μέσα στη λάσπη επειδή η βλέννα που το βοηθάει να έρπεται δε μπορεί να λειτουργήσει σε ένα τέτοιο περιβάλλον…
Επίσης σε συνθήκες σαν κι αυτές η εναπόθεση αυγών δε γίνεται σωστά με αποτέλεσμα τη δραστική μείωση της παραγωγής…
Ένα ακόμη αρνητικό του λασπώδους εδάφους είναι η ασφυξία που προκαλείται στα σαλιγκάρια αυξάνοντας τη θνησιμότητα του πληθυσμού.

Β) Αντιξοότητες περιβάλλοντος
Παγετοί, καύσωνες, ξηροί άνεμοι, ραγδαίες βροχές κτλ. προκαλούν επίσης ασφυξία στο σαλιγκάρι,καταστρέφοντας την παραγωγή….

Γ) Χημικοί παράγοντες
Φυτοφάρμακα και λιπάσματα σε μεγάλες ποσότητες επηρεάζουν αρνητικά τη συνολική υγεία του σαλιγκαριού… Ωστόσο έχει παρατηρηθεί πως το σαλιγκάρι παρουσιάζει γενικά μια ανθεκτικότητα στις δραστικές χημικές ουσίες μεταβολίζοντας αρκετές απο αυτές… Για τον παραπάνω λόγο το βλέπουμε να ζεί και σε περιοχές περιβαλλοντικά υποβαθμισμένες…
............................................................................................................................................................................

ΠΑΘΗΣΕΙΣ ΣΑΛΙΓΚΑΡΙΟΥ

Η έλλειψη υγιεινής σε πολλούς χώρους εκτροφής προκαλεί την ανάπτυξη παθογόνων μικροοργανισμών οι οποίοι παρασιτούν το οικοσύστημα και τον οργανισμό των σαλιγκαριών.
Παρ'ολα αυτά αξίζει να σημειωθεί πως το ανοσοποιητικό σύστημα του σαλιγκαριού ΔΕΝ προσβάλλεται απο κανένα είδος ΙΟΥ.
Ας δούμε τώρα σε μεγαλύτερο βάθος τις παθήσεις του σαλιγκαριού :

ΠΑΡΑΣΙΤΑ

Α) ΈΛΜΙΝΘΕΣ
Κατηγορία ασπονδυλοζώων που περιλαμβάνει αρκετά είδη παρασιτικών σκώληκων...
Κάποιοι απο αυτούς χρησιμοποιούν το σαλιγκάρι ως ενδιάμεσο ξενιστή.

1) ΝΗΜΑΤΩΔΗ
Παράσιτα με σώμα κυλινδρικό που εξωτερικά καλύπτεται απο επιδερμίδιο,ενώ εσωτερικά το νευρικό
και πεπτικό σύστημά τους ειναι ιδιαίτερα πολύπλοκο.
Υπάρχουν πολλά είδη νηματωδών παρασίτων τα οποία η επιστήμη έχει μελετήσει ενδελεχώς.

α) ANGIOSTOMA ASPERSAE: Μέγεθος 2 χιλιοστα,εισαγωγή μέσω αναπνευστικής οδού.
  Γεννά προνύμφες που εγκαθίστανται ανάμεσα στο σώμα και το κέλυφος του σαλιγκαριού με αποτέλεσμα
  την αποκόλληση του πρώτου απο το δεύτερο και εν συνεχεία το θάνατο του σαλιγκαριού.

β) PHASMARHABDITIS HERMAPHRODITAE: Βάρος < 1 γρ. εισαγωγή μέσω αναπνευστικής οδού.
 Το συγκεκριμένο παράσιτο δεν επηρεάζει ενήλικα άτομα αλλά ευθύνεται για τους θανάτους σαλιγκαριών
 σε ηλικίες μερικών μηνών..Εγκαθίσταται στο μανδύα και προκαλεί το θάνατο μετά το πολαπλασιασμό του.

γ) ALLOIONEMA APPENDICULATUM: Μέγεθος 1 χιλιοστο.Ζει στο έδαφος όπου και γεννάει προνύμφες
  οι οποίες εισέρχονται στο σώμα του σαλιγκαριού μέσω επαφής.Προκαλεί αρκετούς θανάτους στον πληθυσμό.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΕΙΑΣ
Το σαλιγκάρι μέσω του εδάφους(και διαμέσου κυρίως της αναπνευστικής οδού) δέχεται μέσα στον οργανισμό
 του την εισχώρηση προνυμφών που έχουν επιμολυνθεί διοχετεύοντας βακτήρια τα οποία πολλαπλασιάζονται
 και προκαλούν νόσους.
Οι προνύμφες ταυτόχρονα αναπαράγωνται στο εσωτερικό των ενήλικων ατόμων και μέσα σε ελάχιστες ημέρες το
 σαλιγκάρι πεθαίνει διασκορπίζοντας στο εξωτερικό περιβάλλον καινούριες προνύμφες που έχουν την δυνατότητα
 να μολύνουν την υπόλοιπη παραγωγή.

2) ΤΡΗΜΑΤΩΔΗ (ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΕΣ)
Παράσιτα με πεπλατυσμένο σώμα και πολύ απλό πεπτικό και νευρικό σύστημα.
Το μέγεθος τους ποικίλει απο μερικά χιλιοστά εως και κάποια μέτρα.
Ο τρόπος που πολλαπλασιάζονται είναι ιδιαίτερος και πολύπλοκος.
Κατά κύριο λόγο το παράσιτο χρησιμοποιεί ως ξενιστή κάποια άλλα ζώα και πτηνά πριν φτάσει στο σαλιγκάρι.
Τ αυγά που γεννάει μέσα στον οργανισμό των παραπάνω ξενιστών,αφήνονται στο έδαφος μέσο των περιττωμάτων τους.
Τυχαίνει λοιπόν αρκετές φορές το σαλιγκάρι να έρθει σε επαφή με τέτοια περιττώματα και να τα καταπιεί.
Μέσα στον οργανισμό του σαλιγκαριού πλέον γίνεται η εκκόλαψή τους σε διάφανες προνύμφες οι οποίες στη πορεία με-
γαλώνουν δημιουργόντας τη λεγόμενη σποροκύστη.
Οι προνύμφες σε μερικές περιπτώσεις τραυματίζουν εσωτερικά το ζώο με αποτέλεσμα να προκλιθεί ο θάνατος του,ενώ
στην καλύτερη περίπτωση επηρεάζεται μόνο η αναπαραγωγική ικανότητα του.

3) ΚΕΣΤΩΔΗ (ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΕΣ)
Παράσιτα με πεπλατυσμένο σώμα και πολύ απλό πεπτικό και νευρικό σύστημα.
Ενδεικτικά αναφέρεται η ''ταινία'' : εισαγωγή μέσω της τροφής.Εγκαθίσταται στο εντερικό τοίχωμα του σαλιγκαριού και
απορροφά όλα τα θρεπτικά συστατικά απο το δέρμα του.Αναπτύσσει μια μακρά ουρά με πολλά ξεχωριστά τμήματα.
Ωστόσο το παράσιτο αυτο δεν προκαλεί  το θάνατο του σαλιγκαριού.


Β) RICCARDOELLA LIMACUM
Παράσιτο που προκαλεί σοβαρά κρούσματα σε παραγωγές σαλιγκαριών.
Φέρει το όνομα ''ακάρι'' του γυμνοσάλιαγκα.
Η δράση του είναι χαρακτηριστική διότι πίνει το αίμα του σαλιγκαριού οδηγώντας το τελικά στο θάνατο.
Έχει χρώμα λευκό ή κίτρινο και μέγεθος μικρότερο του χιλιοστού.
Όταν μολυνθεί το σαλιγκάρι απο το συγκεκριμένο παράσιτο μεγαλώνει πλέον αργά και δείχνει μειωμένη
διάθεση για διατροφή και ζευγάρωμα.


Γ) ΨΕΥΔΟΜΟΝΑΔΑ
Έιναι πολύ συνηθισμένο βακτήριο που μολύνει όλα τα είδη ζώων.
Η ασθένεια προσβάλλει το έντερο των σαλιγκαριών και προκαλεί παράλυση περεμποδίζοντας την ανάπτυξή τους.
Στην πρώτη φάση της νόσου παρατηρώντας το σώμα του σαλιγκαριού βλέπουμε οτι μένει μέσα στο κέλυφος
παρουσιάζοντας μια σχετική ξηρασία.
Σε μία δεύτερη φάση,το σαλιγκάρι μέσα στο κέλυφος έχει παραλύσει και όσο παρατηρεί κανείς το πόδι του διαφαίνεται ένα
πράσινο υγρό γύρω γύρω που σταδιακά έχει δυσάρεστη μυρωδιά.
Σε λίγο χρονικό διάστημα το σαλιγκάρι πεθαίνει εντελώς υγροποιημένο.

Υπάρχουν τέλος κάποιοι άλλοι τυποι βακτηρίων που επηρεάζουν σε μικρότερο βαθμό τους πληθυσμούς σαλιγκαριών.
Ενδεικτικά αναφέρονται οι παρακάτω :
Fusarium: Μεγάλος μύκητας που παράγει τοξίνες.
Verticillium: Είναι ευδιάκριτος μύκητας που προκαλεί την πάθηση ''ροζ αυγό''
Aspergillus: Μύκητας που μολύνει τη τροφή του σαλιγκαριού και την κάνει τοξική.Γι αυτό το λόγο οι τροφές θα είναι καλό να φυλάσσονται σε καθαρό πριβάλλον και να ελέγχεται πάντα η ημερομηνία λήξης τους.

Πηγές: Wikipedia, Biblioteca comunale di Latina, Diverse bibliografie

Icon Αναλυση
του εδαφους
Icon Βαθυ οργωμα
φρεζαρισμα
Icon Σωστη
Διατροφη